حقیقتی که بماند ،نماندن و گذر است
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
گاهي دلم براي خودم تنگ ميشود
وقتي كه در زلال غزل هاي چشم تو
من شاعر سكوت پر از راز ميشوم
وقتي نميرسد به تو دستم دوباره هم
ما بين دست و دلم جنگ ميشود
اي دل بيا و شبيه خودت بمان
گاهي دلت به دست خودت رنگ ميشود
اين آينه نه چو تصوير ما بود
پژواك گريه مگر بغض ميشود!!
از آن زمان كه به من همرهي نشد
پيچ و خمت به جاده چه هموار ميشود
برچسب: شعر به سكوت سرد زمان,
نویسنده: رها کریمی‌پور